سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا
بنده گناه می کند، پس دانشی را که پیشترمی دانسته، از یاد می برد . [پیامبر خدا صلی الله علیه و آله]
لوگوی وبلاگ
 

دسته بندی موضوعی یادداشتها
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :4
بازدید دیروز :7
کل بازدید :34674
تعداد کل یاداشته ها : 82
97/7/28
1:53 ع

 اگر به مربیان وطنی نگاه کنیم بعضی از مربیان از این روش استفاده می کنندو بعضی دیگر خیر با نگاهی به فصل گذشته لیگ برتر ایران تیمهایی چون فولاد ،پرسپولیس ، نفت ، استقلال و سپاهان جزء تیمهایی بودند که فصل نسبتا موفقی را سپری کردندو از میان مربیان این تیمها آقای فرکی مربی تیم قهرمان فصل قبل جزء مربیان آرام بود. همچنین آقایان کرانچار و گل محمدی نیز کار خودشان را با آرامش بیشتری در کنار زمین دنبال می کردند آقای قلعه نویی نیزهر چند نسبت به این افراد در کنار زمین جنب و جوش بیشتری داشت ولی هرگز شدت دادو فریاد های او به چشم نمی آمد.اما در بین این پنج مربی کسی که به صورت ناهنجار و افراطی (تقریبا در همه بازیها ) در کنار زمین جنجال و هیاهو می کرد آقای دایی بود. شاید این روش جدید و سبک متفاوتی است که جناب آقای دایی برای خود برگزیده که در زیر به بررسی آن می پردازیم.
در فصل قبل اعتراضات زیادی را از آقای دایی دیدیم که در خیلی از موارد نیز حق با ایشان بود اما سوال اینجاست که چقدر این اعتراضات توانست به او و تیمش در راه قهرمانی کمک کند؟ در بعضی از موارد دیده میشد که وی حتی از یک اوت هم نمی گذشت و با اشتباه داور (از نگاه خودش) اعتراض خودش را نشان می داد و در بسیاری از موارد آن را به خارج از زمین هم انتقال میداد و گاهی اوقات این جنجالها ماهها سوژه مطبوعات و رسانه ها می شد
ابتدا میخواهم از نگاه مثبت به این مساله نگاه کنم: جناب دایی با این روش میتواند داور و سایر مسئولین را تحت تاثیر قرار دهد تا در بازیهای تیم او دقت بیشتری کنند و یا با ترسی که از اعتراضات او دارند به نفع او سوت بزنندو یا مسئولین، داور های بهتری را برای بازیهای پرسپولیس انتخاب کنند بعضی از مربیان خوب و بزرگ دنیا از این حربه ها برای ایجاد جو روانی استفاده می کنند و به ظاهر کار زیاد نادرستی نیست و این هم میتواند یک ابزار برای گرفتن نتیجه باشد.
حال از یک نگاه منفی به این موضوع نگاه کنیم :
بازیکنان تیم با فریاد های بی حد و اندازه دایی تمرکزشان را در زمین از دست میدهند و بجای اینکه به بازی و اجرای تاکتیکهای تیمی بپردازند حواسشان به کنار زمین معطوف میشود تا ببینند نتیجه اعتراض مربیشان چه خواهد شد و بخشی از زمان بازی را از دست می دهند همچنین این حاشیه ها به بیرون از زمین بازی هم کشیده میشود و در مسائل دیگری نیز وارد میشود بطور مثال در بازیهای آخر فصل قبل تیم دایی دچار بحران مدیریتی شد و بازیکنان شروع به مصاحبه برای نگرفتن مطالباتشان کردند هر چند بخشی از این موضوع در کنترل آقای دایی نبود ولی از طرف ایشان هیچ عکس العملی مبنی بر اینکه جو و محیط را برای انجام بازیهای سرنوشت ساز آرام کند دیده نشد هیچ، بلکه حرکتهایی از او دیده شد که به ایجاد جنجال کمک هم کردو نتیجه این شد که قهرمانی که در دست پرسپولیس بود از دست رفت. آرام کردن بازیکنانی نظیر صادقیان که رفتارهای غیر عادی در بعضی از بازیها از وی سر می زند بر عهده چه کسی است ؟ مسلما سرمربی تیم تاثیر گذارترین نفر است که میتواند با هدایت بازیکن بهترین کیفیت را از وی دریافت کند حال اینکه هنگام انجام  بازی یک نفر باید دایی را کنترل کند تازه جنجالهای بعد از بازی او نیز بر روح و روان بازیکنان خسته تاثیر میگذارد.
 حال میخواهم دو نگاه مثبت و منفی را با هم مقایسه کنیم درست است که جوسازی های مقطعی مربیان مانند یک شوک میتواند در بازیها تاثیر گذار باشد، جنجالهای افراطی و هیاهوهای بی مورد از نوع علی دایی نیز میتواند مانند سمی مهلک بر بدنه تیم تاثیر منفی داشته باشدو حتی باعث از دست دادن قهرمانی شود . بنابراین جا دارد  این سوال از آقای دایی پرسیده شود که آیااین همه هیاهو و جنجال ارزش ازدست دادن قهرمانی  را دارد.فرض کنیم  علی دایی مانند یحی گل محمدی در کنار زمین آرام بود به نظر شما موفق تر نبود؟ قضاوت با شما     


93/5/15::: 8:18 ع
نظر()